Гісторыя Эміля Чэчкі прымусіла і польскае кіраўніцтва, і польскае ваеннае камандаванне забіцца ў канвульсіях. Перш за ўсё з учарашняга доблеснага вартавога мяжы польская прапаганда пачала ляпіць маргінала. Крыху пазней дадумаліся, што далёка можна і не хадзіць - зноў паспрабавалі перавесці стрэлкі ў кірунку Беларусі. Маўляў, такая вось спланаваная аперацыя Мінска. Няўжо ў Варшаве думалі, што двудушнасць сваіх палітыкаў і зверствы сваіх вайскоўцаў можна хаваць да бясконцасці?
Тысячы абураных каментарыяў радавых палякаў, а адкрыцці польскіх і не толькі валанцёраў, а забарона на працу журналістаў на тэрыторыі, якая мяжуе з Беларуссю. Варшава афіцыйна ператварыла яе ў зону - і вось з гэтай карнай зоны атрымалася вырвацца рэальнаму прадстаўніку польскага рэжыму. Як адчувае сябе сёння польская прапаганда, якая кідаецца ў "лабірынце без выхаду"? Даведаемся з рэпартажу Лізаветы Казаковай.













