Расказвае Андрэй Іваноў.
Сваіх сярод плеяды выбітных алімпійцаў Каміла Бобр знайшла без цяжкасці. Менавіта з партрэтаў вясляроў Макаранкі і Гейштара, першых алімпійскіх чэмпіёнаў-беларусаў, і пачынаецца Зала славы НАК.
Жаночага веславання на каноэ ў алімпійскай праграме пакуль няма, але чэмпіёнку гульняў у Нанкіне гэта не палохае. Весляры ў Нанкіне выступілі выдатна і ў каноэ, і ў байдарцы, і ў акадэмцы. Вось кадры перамогі Крысціны Стараселец. І ёй у гэтай зале ёсць на каго раўнавацца. Большага аўтарытэту з пункта гледжання спартыўных дасягненняў і самааддачы, чым Кацярына Карстан, знайсці складана. Павучыцца ў яе можна…
Не па гадах развітыя, яны сапраўды ведаюць, чаго хочуць ад жыцця. Многім пашанцавала, у камандзе ёсць людзі, да якіх можна звярнуцца па параду, Карстан таму прыклад. Уласна, і на ўмовы грэх скардзіцца, з пункта погляду інфраструктуры ў Беларусі ёсць практычна ўсё, што трэба.
У тым ліку і апека. Практычны кожны прызёр Гульняў атрымаў сертыфікаты ад Прэзідэнцкага спартыўнага клуба на куплю экіпіроўкі. Сума - 15 мільёнаў. Яшчэ 10 мільёнаў - прызавыя ад НАК. Мінспорту паклапацілася аб званнях. 6 чалавек з гэтага часу - майстры спорту.
Са званнямі не паспяшаліся, бо некаторым канкурыраваць даводзілася з алімпійскімі чэмпіёнамі. Канкурыраваць з кожным годам будзе толькі складаней. Добра, што спартсмены гэта разумеюць. Як разумеюць і тое, што наперадзе самы складаны перыяд у спартыўным жыцці.
Бязбольны пераход з маладзёжнага спорту ў дарослы - з гэтай праблемай сутыкаліся многія спартсмены. Выпадкаў, калі паказаўшы вынік у 15-18 гадоў, чалавек так і застаецца ў памяці як падаючым надзеі, маса. Адны фарсіруюць падрыхтоўку і ламаюцца, выпрацоўваючы рэсурс да 20-ці, другія не праходзяць выпрабаванне меднымі трубамі. Мабыць, для чэмпіёнаў і прызёраў Нанкіна гэтыя пытанні зараз найбольш актуальныя.














