Cаміт у Стамбуле. Вынікі

15 апреля 2016

Рэальная шматвектарнасць беларускай палітыкі, аб'яўленая Кіраўніком дзяржавы ў тым ліку з трыбуны ААН, даўно стала тым актывам нашай краіны, які высока шануюць усе нашы партнёры ва ўсім свеце. Вялікая дыпламатыя - саміт у Стамбуле, на якім гаварылі пра эканоміку і бяспеку - была сярод тэм сённяшняй сустрэчы Прэзідэнта. Аб гэтым і сюжэт нашага палітычнага аглядальніка Глеба Лаўрова.

У свеце, дзе ўвесь час занадта шмат варожасці і войны, маўчанне не можа, як раней, заставацца золатам. Шанец пасадзіць за адзін стол вышэйшых прадстаўнікоў Турцыі і Егіпта, Саудаўскай Аравіі і Ірана, і найбагацейшага Катара, і ядзернага Пакістана, і кіраўніка найбуйнейшай ісламскай дзяржавы планеты - Інданезіі - такі шанец - золата ўжо сам па сабе. Гутарка з кожным з гэтых людзей даражэйшая - яна неацэнная. Два дні ў памежным горадзе, горадзе на самай мяжы Еўропы і Азіі, лідары шасці дзясяткаў краін Арганізацыі ісламскага супрацоўніцтва абмяркоўвалі лёсы больш як мільярда сваіх суграмадзян і адзін лёс аднаго на ўсіх… міру. Наша краіна, дзе стагоддзямі мірна ўжываліся і ўжываюцца мусульмане і прадстаўнікі дзвюх галоўных галін хрысціянства, і юдэі, людзі дзясяткаў нацыянальнасцяў і моў, нашу краіну былі рады бачыць у гэтыя дні і за гэтым перагаворным сталом.

Поспехі беларускай дыпламатыі, плён шматвектарнасці - нашага ноу-хау - гэта прыцягвала ўвагу да Беларусі летась ва Уфе, на саміце паўсвету, фармату Шанхайскай арганізацыі плюс БРІКС. Так і сёлета на форуме АІС, поліканфесійная Беларусь атрымала магчымасць прэтэндаваць на статус назіральніка пры ісламскай структуры.

Уладзімір Макей, Міністр замежных спраў Беларусі: "Мы заўсёды дзейнічаем зыходзячы з нашых нацыянальных інтарэсаў. Прэзідэнтам выразна пастаўлена задача па дыверсіфікаванні знешнепалітычнай і знешнеэканамічнай дзейнасці, рэалізацыі на справе шматвектарнасці нашай знешняй палітыкі. Удзел Прэзідэнта і беларускай дэлегацыі ў саміце - адзін са складальнікаў гэтай шматвектарнасці".

Пояс амаль па ўсім экватары - вось што такое Арганізацыя сёння. І сёння, у рэальнасці, у якой існуюць такія мегаструктуры, як ніколі раней актуальнай бачыцца ідэя Мінска аб інтэграцыі інтэграцый. Па лініях і ўсход-захад, і поўнач-поўдзень. Прычым, зусім не па раздзяляльных лініях.

На гэтым фоне паказальна, што да тэмы адной, афганскай, сустрэчы на палях форуму ў Турцыі, Аляксандр Лукашэнка вярнуўся як раз у размове з прадстаўніком Расіі.

Уласна найважнейшыя пытанні і форуму, і двухбаковых дыскусій: бяспека і эканоміка - трансмежныя, па сутнасці, не маюць меж увогуле. І таму дыялогі беларускага лідара з калегамі з Турцыі і Катара, Інданезіі і Пакістана, з блізкім партнёрам па ЕАЭС - Казахстанам і Афганістанам, з якім у нашай краіны звязана няпростая старонка агульнай гісторыі, гэтыя дзелавыя, але сказаныя ад усяго сэрца, шчырыя словы - фразы аднаго палітыка-эканамічнага лексікону, хоць і на розных мовах. Пашырэнне тавараабароту, новыя каналы паставак, узаемавыгаднасць... немагчымыя без узаемнай павагі. Яно было ў зносінах кіраўнікоў дзяржаў, і таму Мінск абгаварыў і пэўныя праекты з Анкарой і лагістычныя ініцыятывы з Астаной.

Не засталіся без увагі дасягненне стратэгічнага ўзроўню партнёрства з Ісламабадам, пытанне інвестыцыйных патокаў з Дохай і рост гандлю з Джакартай.

Тэмай двухбаковай сустрэчы ў Стамбуле былі нават новыя магчымасці пры рабоце Мінска з Кабулам. Але сапраўды гэтак жа, адкрыта і паважліва, Беларусь гаварыла і раней з усім светам. І таму не дзіўна, што сумесныя ініцыятывы з дзяржавамі-суседзямі, і блізкім замежжам, і з краінамі далёкай дугі ў Мінска прырастаюць пастаянна. Ужо зараз.

Уладзімір Улаховіч, намеснік старшыні Беларускай гандлёва-прамысловай палаты Беларусі: "Беларусь гатовая прадаставіць афганскім партнёрам шырокую лінейку сваёй прадукцыі. Мы ўсе добра ведаем тыя складанасці, якія перажывае сучасны Афганістан, а гэта значыць, што краіна мае патрэбу ва ўсім. А Беларусь гатова прапанаваць нашым партнёрам усё: ад прадуктаў харчавання і да цяжкай нашай тэхнікі".

Стамбульскі саміт… ды і любы іншы, і нават такі прадстаўнічы, не здольныя вырашыць усіх праблем і раптоўна, і ў адзіночку. Але замаўчаць глабальныя выклікі не атрымацца ні ў кога. А значыць, дыялог неабходны. І ўклад Беларусі ў наладжванне дыялогу аб міры, і для міру шанавалі і шануюць. У Стамбуле Мінск слухалі... і пачулі.