Вялікі кадравы дзень у Кіраўніка дзяржавы

7 Снежня 2017

Сёння Прэзідэнт прызначыў і даў згоду на прызначэнне 15-ці кіраўнікоў. Сярод іх дыпламаты, чыноўнікі міністэрскага, гарадскога і раённага ўзроўню, топ-менеджмент кампаній і рэктары ВНУ. Зрэшты, кадравая інтрыга не столькі ў персаналіях, - усе кіраўнікі добра вядомыя і ўжо ўстроены ў дзяржаўную сістэму. Значна важней тыя прыярытэты і задачы, якія пазначыў беларускі лідар. У іх ёсць і тактычныя крокі. Напрыклад, правядзенне выбараў у мясцовыя Саветы дэпутатаў на высокім арганізацыйным узроўні, наступны год добраўпарадкавання або ўкараненне практыка-арыентаваных праграм ВНУ. Пры гэтым прысутнічаюць у рашэннях і стратэгічныя прыярытэты. Напрыклад: перафармаціраванне беларускай дыпламатыі, павышэнне якасці жыцця ў правінцыі, рэгіянальнае партнёрства з Кітаем і ўкараненне канцэпцыі "Універсітэт 3.0" - як вышэйшай школы будучыні. Аб кадравых рашэннях Прэзідэнта і праектах, якія стаяць за імі, - наш палітычны аглядальнік Андрэй Крывашэеў.

З чаго пачынаецца ўлада мясцовая? Тут не па падручніку дзяржкіраўніка, не з паўнамоцтваў або нават літары закона. Яна пачынаецца з аўтарытэту і даверу грамадзян, справядлівасці прынятых рашэнняў, якасці жыцця і абароны правоў грамадзян, уключаючы працоўныя калектывы. Без розніцы, працуюць яны на дзяржаву або прыватнага ўладальніка. Бо гэта адзіны арганізм, асабліва на ўзроўні раёна. Такія акцэнты расстаўляе Прэзідэнт, прымаючы сёння кандыдатаў на пасады старшыняў Уздзенскага і Горацкага райвыканкамаў. Гэта Сяргей Савіцкі і Сяргей Кулагін, і на вакансіі кіраўнікоў адміністрацый Цэнтральнага і Савецкага раёнаў Гомеля. Гэта Дзмітрый Лебедзь і Сяргей Радзюк.

Наогул справядлівасць - галоўны прынцып беларускай дзяржавы - без дробязяў і дзялення на цэнтр і правінцыю. Хоць тактычна першым "іспытам" для мясцовай улады стануць мясцовыя выбары. Па тых жа прынцыпах: празрыста, законна, справядліва, але, плюс - бездакорна па арганізацыі і ашчадна па фінансах. Бо гэта народныя інтарэсы і грошы.

Стратэгічны іспыт больш складаны - якасць жыцця. Ад вялікага Года навядзення парадку, да лакальнага. У Горацкім раёне гэта аграсектар і яго твар - праслаўленая сельгасакадэмія, ва Уздзенскім - дарогі і пітная вада.

Другая кадравая ніша - дыпламаты. Але Прэзідэнт зноў не аб персонах або тактыцы, а аб стратэгіі прасоўвання інтарэсаў Беларусі ў макрарэгіёнах. Напрыклад, Афрыка, - вялізны патэнцыял. Судан і Егіпет эканамічна адкрытыя асабіста Кіраўніком дзяржавы.

Але, Беларусь - не звышдзяржава, і цягнуць увесь кантынент ні дыпламаты, ні наш рэальны сектар не можа. Трэба лічыць выдаткі, вызначаць ключавыя краіны - фарпосты нашай эканомікі і дзейнічаць звышпрагматычна. У гэтым сутнасць перафармаціравання нашай далёкай дугі партнёраў. Карацей, ёсць "дзверы", праз якія ўваходзім, і ёсць "плацдармы", якія трымаем на перспектыву.

Новы пасол Аляксандр Сідарук сапраўды будзе адказваць за каласальны рэгіён. ПАР плюс Ангола, Зімбабвэ, Мазамбік і Намібія. Па тэрыторыі гэта нават больш чым Еўрасаюз. Па насельніцтве і ВУП супастаўна. Вядома, патрэбна дэталізацыя і кропкі росту. І хоць праекты ёсць для кожнай краіны з квінтэта, але ўваходзім праз кластар машынабудавання. Ад поспеху місіі шмат у чым будзе залежаць уся стратэгія Беларусі ў Афрыцы.

Тая ж стратэгія - у Лацінскай Амерыцы. Паспрабавалі ў Бразіліі, але ўвайсці атрымалася праз Венесуэлу і Эквадор. Новы пасол з прапіскай у Аргенціне, але больш шанцаў адкрыць эканамічна закрыты рэгіянальны блок Меркасур праз Уругвай. Менш бар'ераў і пратэкцыянізму. Прэзідэнт патрабуе весці прыземлены, прагматычны знешні курс.

Перафармаціраванне дыпламатыі закране і наш стратэгічны вектар - Азію. Але тут зваротны эфект. Адносіны з Кітаем - усёабдымныя. Але і калосы трэба ўмацоўваць рэгіянальнымі палямі-сувязямі. Тым больш, ВУП адной правінцыі Гуандун перавышае, напрыклад, расійскі. Гэта рынак 110 мільёнаў чалавек, а па попыце, інвестыцыях і тэхналогіях як дзясятак сярэдніх дзяржаў. Таму прагматычнае перафармаціраванне тут - "якарыць" правінцыю эканамічна, адкрываючы генконсульства ў Гуанчжоу.

Сёння ж Кіраўнік дзяржавы ўзгадніў прызначэнне рэктараў двух універсітэтаў - сталічнага культуры і мастацтваў і Гродзенскага дзяржаўнага. За кадравым пытаннем - тактыка і стратэгія ў адукацыі. Стратэгічна Беларусі патрэбныя выпускнікі-прафесіяналы, грамадзяне сваёй краіны і культурная эліта.

Тактычна запатрабаваныя спецыялісты, універсітэцкая навука і прамы дыялог улады са студэнцтвам. Без гэтага губляецца пераемнасць, а для маладой дзяржавы гэта прысуд. Прэзідэнт мае намер дыялог пакаленняў арганізаваць і правесці асабіста.

Асаблівае пажаданне лідара - сустрэцца з гродзенскай моладдзю. Рэгіён і ВНУ - перадавая Беларусі на заходнім кірунку. Адгэтуль і пазітыў - мабільнасць, навацыі і далягляд. Але тут жа і выклік. Універсітэт, па сутнасці, канкурыруе з паловай Еўрасаюза за таленавітых абітурыентаў. Стратэгія канкурэнтнай перамогі - Універсітэт будучыні або Універсітэт 3.0 з навукай, інфармацыйна-медыйным кластарам і лепшымі тэхналогіямі.

Свая спецыфіка і ў самім культурным універсітэце краіны. Будучая творчая эліта ўзгадоўваецца амаль "з пялёнак" - з дзіцячых гурткоў і секцый, этнаэкспедыцый, бабуліных казак. Але паралельна сучасная школа практыкі - даць краіне плеяду маладых артыстаў, рэжысёраў, арганізатараў і прадзюсараў. Каб не толькі грукатаць на еўрапейскіх і сусветных конкурсах, але і на ўзроўні свету арганізаваць той жа "Славянскі базар" або вечар мастацтваў. Каб не страціць сваю ўзыходзячую зорачку, калі няма якаснай прадзюсарскай школы.

Кадравае ўзмацненне сёння атрымалі і 4 міністэрствы. Антыманапольнага рэгулявання і гандлю - новы намміністра Андрэй Картун. Андрэй Хмель - намміністра прыродных рэсурсаў і навакольнага асяроддзя. Дэпартамент Мінсельгасхарчу па ветнаглядзе з партфелем намміністра ўзначаліць Іван Смільгіня. За кантроль якасці адукацыі ў профільным міністэрстве з гэтага часу адказвае Міхаіл Мірончык.

І яшчэ два ключавыя ўзгадненні. Міхаіл Пучыла - гендырэктар Беларускай нафтавай кампаніі і Генадзь Грабнёў - член Віцебскага аблвыканкама.

Кадры, вядома, вырашаюць шматлікае, калі не ўсё - і тут класік мае рацыю. Але таксама дакладна, што без выразнай тактыкі і стратэгіі нават самая поўная і "зараджаная" на справу "кадравая абойма" дае асечкі і б'е ўхаластую. Таму сёння куды важней персаналій былі блізкія і далёкія прыцэлы ў рэгіянальным кіраванні, дыпламатыі, эканоміцы і адукацыі.