У Беларусі шмат робіцца для развіцця Інстытута мацярынства і сям'і

11 Кастрычніка 2017

Дадатная дынаміка – у наяўнасці. Вялікая ўвага надаецца і шматдзетным сем'ям. У гэтыя дні ёсць лепшая падстава выказаць словы падзякі нашым любімым, клапатлівым і далікатным мамам. У суботу Беларусь адзначыць Дзень маці. Напярэдадні свята (за клопат і трапяткое выхаванне) у Палацы Рэспублікі кіраўнік Адміністрацыі Прэзідэнта Наталля Качанава ўручыла ганаровыя ордэны 24 мінчанкам. Гэта жанчыны, на чые плечы лягло выхаванне сама меней пецярых дзяцей. Святочны тыдзень адзначаны і пачаткам гарадскога форуму маці.

Юлія Токар - аб тых, хто адданы сям'і. Ганна Меляшэвіч лёгка спраўляецца з тайм-менеджментам. Кожны дзень шматдзетнай мамы распісаны літаральна па хвілінах: спачатку забірае з садка 3-гадовую Паліну, і тут жа з малодшымі двайняткамі на парозе ўжо сустракае школьнікаў.

І калі ўсе сем "я" ў зборы, становіцца зразумела, мама - гэта шмат прафесій - і ўрач дома, і шэф-кухар, і нават псіхолаг.

Ганна Меляшэвіч разам з сям'ёй сёлета стала пераможцам гарадскога конкурсу "Супермама". Сёння ж, у пярэдадзень самага трапяткога свята, атрымала і галоўную дзяржаўную ўзнагароду - ордэн Маці.

Ордэн на муаравай стужцы выкананы ў форме 9-канечнай зоркі. У промнях сонца ў цэнтры воблік маці з дзіцем на руках. А абрамляе выяву дубовы вянок. Дарэчы, з 1996 года такой высокай узнагароды ўдастоены 643 мінчанкі.

Сёння ордэн Маці з рук кіраўніка Адміністрацыі Прэзідэнта Наталлі Качанавай атрымалі 24 мінчанкі. Кожная гераіня выхоўвае як мінімум пецярых дзяцей. Шматлікім з іх мацярынства не перашкодзіла быць паспяховымі ў прафесіі. На сцэну паднімаліся медыкі, інжынеры, бізнес-лэдзі.

Адначасова ў Палацы Рэспублікі праходзіў Другі гарадскі форум маці. Паўтысячы шматдзетных мам абмеркавалі пытанні адукацыі, выхавання дзяцей, павышэння нараджальнасці і захавання сямейных традыцый.

Яны - прыклад для пераймання, узор жаноцкасці і прыгажосці. Ужо сёння ў іх адрас гучаць віншаванні. Але ўсё ж галоўныя словы "Дзякуй, мама, за тое, што ты ёсць!" яны пачуюць не са сцэны, а ад сваіх дзяцей.