Сёння - Дзень піянерыі

19 Мая 2013

Яна з'явілася ў 1922 годзе мінулага стагоддзя, прайшла росквіт у Савецкім Саюзе і заняпад постперабудоўнага ліхалецця, і  зноў перажывае рэнесанс.  Зараз няма чырвоных гальштукаў - яны колераў нацыянальнага флага, ды і піянеры трохі іншыя: дэвізы пішуць не ад рукі, а на камп'ютары, і з аднагодкамі маюць зносіны часцей па Інтэрнэце. Але самае галоўнае - традыцыі і каштоўнасці таго піянерскага руху -  беларусы захавалі. Як ствараліся новыя сімвалы піянерыі, што на значку замест надпісу заўсёды гатовыя! і хто прыйшоў на змену Цімуру і яго камандзе ў кнігах дзіцячых пісьменнікаў?


Кацярына Шыбко вывучыла  ідэалы  найстарэйшай, але  маладой і сёння арганізацыі. Год таму ў Інтэрнэце гэта відэа было ў топе па папулярнасці праглядаў. На той момант піянер-лідар  Ксенія Дэгелько нават не падазравала, якую вядомасць ёй прынясе песня. Зараз, ізноў праглядаючы кліп, Ксенія прызнаецца:  Зараз без яе ўдзелу не абыходзіцца ніводнае важнае мерапрыемства ў рэгіёне. Але справа, гаворыць, не толькі ў песні. Лідарам яна стала, уступіўшы ў піянеры. 
Ксенія Дэгелько, вучаніца 8 класа СШ №2 г.п.Акцябрскі: Першапачаткова я была акцябронкам, затым піянерам. Потым мне далі магчымасць стаць старшынёй піянерскай дружыны. Мне прыйшлося працаваць яшчэ больш  - не толькі над сабой, але і таксама весці за сабой.
Зараз з піянераў яна ўжо вырасла. І, тым не менш, гэты час назаўжды застанецца самым яркім. Ксенія да гэтага чаму да дробязяў памятае самы ўрачысты момант - як ёй упершыню завязвалі піянерскі гальштук. Да цырымоніі прысвячэння ў піянеры маленькія акцябронкі рыхтуюцца загадзя. Асабліва, калі яна праходзіць напярэдадні Дня піянерскай дружбы і  ў Мінску. Сёлета на плошчы Перамогі сабраліся прэтэндэнты на ганарлівае званне з усіх рэгіёнаў краіны. Урачыстая клятва і паводле традыцыі чырвона-зялёныя гальштукі дзецям павязалі ветэраны. Для кожнага са школьнікаў - гэта асаблівы дзень. Зараз у Беларусі без малога 600 тысяч піянероў. І кожны прыходзіць туды абсалютна добраахвотна. Піянеры - школьнікі 9 - 14 гадоў, гэта той узрост, калі дзецям сапраўды цікава дапамагаць ветэранам, удзельнічаць у дабрачынных акцыях і жыць па статуце і традыцыях вялікай дзіцячай арганізацыі.
Вікторыя Мянанава, старшыня Цэнтральнага савета  грамадскага аб'яднання Беларуская рэспубліканская піянерская арганізацыя: Піянеры заўсёды славіліся сваімі добрымі справамі і нават наш дэвіз  піянер - да дабра і справядлівасці заўсёды гатовы - ён і адлюстроўвае нашы справы.
Гэтыя дзеці літаральна па часціцах збіралі невядомыя факты сваёй роднай гісторыі. Піянеры 14-ай сталічнай гімназіі самі стварылі Музей партызанскай славы. Рарытэтныя і ўнікальныя экспанаты ім перадавалі асабіста ветэраны Вялікай Айчыннай вайны, а  некаторыя  самі знаходзілі падчас паходаў па месцах буйных баявых бітваў. Зараз у музеі яны праводзяць экскурсіі як для саміх школьнікаў, так і для гасцей гімназіі. Сёлета піянерскай арганізацыі споўніўся 91 год. А яна па-ранейшаму з'яўляецца галоўным дзіцячым аб'яднаннем. Гэтай тэме прафесар Леанід Ціханаў прысвяціў цэлую дысертацыю. Паводле яго слоў, сама ідэя арганізацыі ўзятая са скаўцкага руху, які існаваў у той час на Захадзе. Вось толькі задачы былі ўжо іншыя. Агульнымі сталі не толькі традыцыі, але нават элементы адзення - піянерскі гальштук і абавязкова піянерскі значок. Гэтыя сімвалы засталіся да гэтага часу - толькі ўжо з беларускім каларытам. Кожны месяц, напрыклад, на гэтай вытворчасці робяць каля 10 тысяч значкоў. І кожны з іх, між іншым, размалёўваецца ўручную.
Як гавораць у піянерскай арганізацыі, каштоўнасці вялізнай каманды  захаваліся. І што самае цікавае - аб піянерах да гэтага часу сучасныя аўтары пішуць цэлыя творы і складаюць вершы. У піянераў ёсць нават свая газета. У рэдакцыю яны дасылаюць свае вершы і малюнкі. Упершыню менавіта беларуская газета для піянераў з'явілася ў 1945 годзе. Першапачаткова яна так і называлася Піянер Беларусі. Нягледзячы на тое, што Мінск быў цалкам разбураны, першы нумар выдання ўсё ж выйшаў тут, у Доме друку. Але ўжо праз тры месяцы газета змяняе сваю назву і становіцца Зорькой. Вось яе першыя нумары 45 года. Над загалоўкам гучны дэвіз: Да барацьбы за справу Леніна - Сталіна будзь гатовы! Усе артыкулы, натуральна, у духу таго, савецкага, часу. Зараз праз 68 гадоў, вядома, усё змянілася. Як гавораць рэдактары,  усе тэмы пра тое, што хвалюе сучасную моладзь. Больш артыкулаў пра Інтэрнэт і гаджэты, як зарабіць кішэнныя грошы і нават адкрыцці аб першым каханні. Ды і самі піянеры 21 стагоддзя, як бы там ні было, натуральна, сталі іншымі - хутчэй, больш рашучымі і мэтанакіраванамі. Паводле слоў Ксеніі Дэгелько,  сучасныя піянеры не толькі захоўваюць добрыя традыцыі - вучацца жыць у вялізнай камандзе, але і ўжо з юных гадоў дакладна разумеюць, чаго яны хочуць і як гэта можна зрабіць.