Пра французскі дух у мінскай збажыне. Француз у беларускай вёсцы адкрыў пякарню

4 Жніўня 2019

Гарачая тэма апошніх дзён. Я маю на ўвазе ўборачную. Больш за палову каравая-2019 ужо сабралі. І хоць умовы надвор’я складаныя, ужо зразумела: вынік аграрыяў будзе вышэйшы за леташні. Дарэчы, у гэтым сезоне збіраць ураджай дапамагае новая айчынная тэхніка. Распрацаваныя па даручэнні Прэзідэнта камбайны на газаматорным паліве паказалі сваю эфектыўнасць, а галоўнае - эканамічнасць. Нездарма Аляксандр Лукашэнка згадаў іх і на сустрэчы з калегам з Узбекістана. 

Але зараз пагаворым аб ужо прыгатаваным хлебе. Карэспандэнты АТН знайшлі цікавую гісторыю: француз пераехаў у беларускую вёску, дзе адкрыў уласную пякарню. І радуе акругу французскай выпечкай. Прычым пакуль у нас у краіне масава не вырошчваюць цвёрдыя гатункі пшаніцы, так неабходныя пекару. Але яго гэта не спыняе: француз дамогся амаль аналагічнага выніку з беларускай пшаніцай. Чаму ж ён вырашыў змяніць поўдзень Францыі на Новы Свержань пад Стоўбцамі? Сакрэты хлеба з ноткамі Праванса - у наступным рэпартажы.

Ганарова працаваць за рулём камбайна, але не меней ганарова хлеб пячы, упэўненая Валянціна Іванаўна. Яе сусед у пасёлку год таму вырашыў адкрыць сваю пякарню і падарыць беларусам духмяны кавалачак Францыі. У нашу краіну Даніэля прывяло каханне з першага погляду. Вырашыў разбурыць стэрэатыпы і сам адправіўся за сваёй жонкай Веранікай у невялікую вёсачку пад Стоўбцамі.

І калі спачатку да іх прыглядаліся, зараз давяраюць. Хлеб па французскіх тэхналогіях нікога не пакідае абыякавым. Па сакрэты вытворчасці мы адправіліся ў пякарню, якую сям'я ўладкавала ў адным сельскім будынку. 

Толькі вада, соль, дрожджы і мука - гэта ўсё, што трэба Даніэлю, каб прыгатаваць цеста. Далей ён просіць выключыць камеру (не ўсе ж сакрэты француз гатовы раскрыць) і запрашае на фармоўку буханак. 

У кожнага французскага пекара ёсць свой унікальны рэцэпт хлеба. І ён трымаецца ў самым строгім сакрэце, і проста так патрапіць на кухню амаль немагчыма. Адрозніваецца ён не толькі складам цеста, але і формай булкі. Напрыклад, па разрэзах на батоне Даніэль можа адрозніць сваю булку сярод тысячы іншых.

Аднак назваць гэты хлеб сапраўдным французскім пакуль нельга. І не таму, што яго пякуць у беларускай глыбінцы. Справа ў тым, што глютэну ў мяккіх гатунках пшаніцы менш, чым у цвёрдых. А менавіта клейкавіна (як яшчэ завуць гэтае рэчыва) надае хлебу пругкую структуру. Даніэль выдаткаваў 7 месяцаў для таго, каб дамагчыся максімальнай якасці выпечкі з беларускай мукі. 

Даніэль Сабо, пекар: "Мы вельмі доўга шукалі патрэбныя прапорцыі і тэхналогію выпечкі. Затое мясцовыя куры і свінні добра дадалі ў вазе! Выгляд нашага хлеба вельмі блізкі да французскага. Ды і смак амаль не адрозніць. А вось па тэкстуры на разрэзе адразу відаць. Яна павінна быць больш порыстая. Гэтага дамагчыся можна толькі з мукой з цвёрдай пшаніцы".

Першы гатунак цвёрдай пшаніцы беларускія селекцыянеры вывелі яшчэ чатыры гады таму. Сёння ўжо прайшлі выпрабаванні і дапушчаныя да сяўбы тры віды. "Славія", яравая "разалія", "уладлена" - назвы паэтычныя, але гаспадаркі да гэтай паэзіі пакуль ставяцца асцярожна. Цвёрдыя гатункі саступаюць ва ўраджайнасці мяккім. Аднак калі паглядзець на пытанне комплексна, рэнтабельнасць ёсць. 

Такое імпартазамяшчэнне можа спатрэбіцца ў вытворчасці не толькі хлеба, але і макарон. Тым больш што менавіта з цвёрдай пшаніцы робяць дыетычныя прадукты. Айчынны ўраджай ужо выпрабавалі на прадпрыемствах у Брэсце і Мінску. Засталося засеяць культуру на вялікіх плошчах. На тое, што сеяць і, галоўнае, дзе, не раз зважаў Прэзідэнт. На нядаўнім селектары аб уборачнай Аляксандр Лукашэнка вылучыў ужо хранічную праблему паўднёвага рэгіёна краіны. 

У саўгасе-камбінаце "Сож"  у гэтыя дні ідзе барацьба за кожны каласок. Да капрызаў надвор'я ў апошнія гады прызвычаіліся, зараз назіраюць, як хлеб прывыкае да новых земляў. Структуру пасяўных плошчаў прыйшлося перагледзець з нуля.

Дадатковую карэкціроўку зробяць і да наступнай пасяўной. І гэты вопыт спатрэбіцца ўсюды, дзе сутыкнуліся з анамаліямі надвор’я. Каб ураджай не ратаваць, а збіраць. І цалкам верагодна, што знойдуцца палі і для цвёрдай пшаніцы. Сыравіны, якую з нецярпеннем чакае і Даніэль. Закупляць патрэбную муку за мяжой дазволіць сабе не можа: ад гэтага падаражэе буханка. 

Дыетычныя багеты і булкі француз адпраўляе ў найбліжэйшыя магазіны. У будучыні павязе выпечку і ў іншыя гарады, магчыма, нават у сталіцу. Але магутнасці ўжо не хапае, хоць і дапамагаюць жонка і трое працаўнікоў. Але і на вялікі паток вытворчасць ставіць не жадае. Каб не страціць тую самую магію беларускага хлеба па французскай тэхналогіі. 



Папулярныя

Рэкамендуемыя