Вольга Халадовіч пабывала на адной з рэпетыцый.
Сярод іх няма ні адной прафесійнай актрысы, але на сцэне жанчыны іграюць так, што ў гледачоў з'яўляецца клубок у горле. Душэўныя траўмы, боль і роспач асуджаным Гомельскай жаночай калоніі ўдаюцца лепш за ўсё. Тэатр стаў для іх другім жыццём.
Аляксей Бычкоў - рэжысёр усіх пастановак вось ужо 9 гадоў. Акцёрскія склады змяняюцца - асуджаныя выходзяць на волю. І як зазначыў рэжысёр, менавіта там ім удаецца сыграць галоўную ролю свайго жыцця.
Аляксей Бычкоў, рэжысёр праекта Тэатр у турме: Дзяцей нараджаюць, адзін за другім з'яўляюцца. Амаль з паловы маіх выпускнікоў з гэтай установы, мы маем зносіны, яны вось аднаго за другім.
Адміністрацыя калоніі ў сваю чаргу адзначае, што тэатр адыгрывае толькі станоўчую ролю ў жыцці зняволеных.
Касцюмы ўдзельнікі спектакля разам з рэжысёрам прыдумляюць самі і шыюць ва ўласных майстэрнях. Жартуюць, што хутка пад тэатральныя ўборы і аксесуары прыйдзецца выдзеліць яшчэ адно памяшканне.
Пасля завяршэння рэпетыцыі актрысы яшчэ доўга не адпускаюць рэжысёра. І нават аб чымсьці спрачаюцца. А затым праводзяць яго, у надзеі на хуткую сустрэчу, новыя пастаноўкі і ролі.














