Другую праграму запар мы пачынаем з пытанняў бяспекі. Напрыканцы кастрычніка падводзілі вынікі Форуму рэгіёнаў Беларусі і Украіны. Там, здавалася б, асабліва прадметны эканамічны фармат адышоў на другі план трывожным і пранізлівым абмеркаваннем тэмы вайны і міру. У сярэдзіне бягучага тыдня ў Мінск прыбывае аўтарытэтная міжнародная супольнасць на Мюнхенскую канферэнцыю па бяспецы, і на парадку дня - ужо агульная глабальная бяспека, лакмусавай паперкай якой выступае зноў жа ўсход Украіны. Той самы Данбас, які ўжо не палае, але цьмее і далёка не лакальна вострымі іскрамі халоднай вайны.
Бяспека - сапраўды вялікая і вельмі шматгранная тэма. У звычайнага чалавека яна адразу асацыюецца, напрыклад, з ваеннымі вучэннямі. Так, трымаць порах сухім важна, але сучасны светалад вучыць іншай, комплекснай, бяспецы. Эканамічнай, энергетычнай, транснацыянальнай і ўжо потым асабістай. А ўрокі гісторыі вучаць не закрываць вочы на канфлікты, тым больш калі яны літаральна пад бокам.
Канфлікты амаль на ўсіх кантынентах, рэкі бежанцаў, мільёны зламаных лёсаў. Сучасная геапалітыка ўпэўнена і ўпарта наводзіць на думку: тэрмін “міжнародныя адносіны” ўсё часцей падобны да міжнароднай канфрантацыі. І вось ён ужо маячыць, той самы край прорвы і той самы глабальны канфлікт, калі мір на планеце, страшна нават падумаць, пад сур'ёзнай пагрозай. Як хутка палітыкі забываюцца на ўрокі гісторыі… І клубок супрацьстаянняў - гэта ўжо і эканоміка, і спорт, і культура - яны сёння ўсё часцей выбухаюць пранізлівым рэхам палітычных сварак.
Як умацаваць гэты фундамент глабальнай архітэктуры бяспекі? Пытанне, якое выходзіць за рамкі адной дзяржавы і можа вырашацца толькі разам, аб'яднаўшы намаганні. Для гэтага і сабраліся аўтарытэтныя эксперты з усяго свету ў Мінску. У Мінску, які воляй лёсу прайшоў праз шматлікія крывавыя ўзрушэнні сучаснасці і, можна сказаць, зусім нядаўна быў адноўлены з руін Вялікай Айчыннай. Можа быць, таму словы пра мір тут гучаць зусім па-іншаму. І, можа быць, таму беларускай сталіцы давяраюць і слухаць, і гаварыць аб найважнейшых і каштоўных рэчах.
"Горад не толькі размешчаны ў геапалітычным цэнтры Еўропы, але і мае сваю гісторыю як месца канцэнтрацыі міжнародных намаганняў па ўрэгуляванні канфліктаў і крызісаў - новая Жэнева, як выказаліся некаторыя ўдзельнікі". Гэта цытата з афіцыйнага сайта Мюнхенскай канферэнцыі па бяспецы. "Новая Жэнева" гучыць, вядома, эфектна. Але гаварыць і пісаць можна многа, галоўнае - атрымаць вынік. Калі сітуацыя ў Данбасе зрушыцца ў бок вырашэння хоць на паўкрока, гэта ўжо будзе перамога. Не важна якой, Мюнхенскай, Мінскай або Жэнеўскай канферэнцыі. І ў гэтым дыялогу важна без крывадушнасці, сумленна і адкрыта прызнацца ў тым, аб чым палітыкі часта гавораць мімаходам. Дакладна пазначыць пункт адліку.
А. Лукашэнка: "Канфлікт, які тлее, а па сутнасці, бесперапынная вайна ў Данбасе - гэта вайна тут, у нашай з вамі Еўропе. У нашым агульным доме".
Тое, што канфлікт не вырашаны да гэтага часу, ні ў каго не выклікае сумненняў. І ўсё больш насцярожвае. Больш як год таму Аляксандр Лукашэнка ўжо ўздымаў гэтае пытанне перад еўрапейскімі парламентарыямі на сесіі ПА АБСЕ ў Мінску. Ужо тады было зразумела: без канкрэтных і, галоўнае, дзейсных крокаў не абысціся. Зараз, пасля такой вялікай колькасці часу, у "Хельсінкі-2" яшчэ больш прыхільнікаў. Паступова, але многія раскрываюць вочы на гарачы пункт канфлікту ў цэнтры Еўропы.
"Тады мы нярэдка чулі, што, маўляў, Беларусь занадта наіўная, калі выносіць такога роду прапановы. Некаторыя намякалі на тое, што і не справа гэта Беларусі. Некаторымі беларуская ініцыятыва была нават успрынятая як прапанова аб пераглядзе дзеючай рэгіянальнай сістэмы бяспекі, якая, дарэчы, не працуе. Хачу падкрэсліць: мы ніколі не прапаноўвалі нічога перакрэсліваць. А сёння заўважаем, што колькасць прыхільнікаў гэтай ідэі расце"
Рашэнне ўкраінскага канфлікту Кіраўнік дзяржавы назваў ключавым пытаннем бяспекі ў Еўропе. Аб'ектыўна, зараз з задачай спыніць супрацьборства ў Данбасе ніхто не спраўляецца - ні "нармандская чацвёрка", ні трохбаковая кантактная група АБСЕ, ні спецыяльная маніторынгавая місія АБСЕ ва Украіне, ні фармат "Волкер - Суркоў". А час ідзе вельмі хутка.
А. Лукашэнка: "Недалёка і да ядзернага канфлікту паміж глабальнымі гульцамі".
Мюнхенская канферэнцыя - асаблівы форум. Гэта найбуйнейшая ў свеце нефармальная пляцоўка, на якой штогод абмяркоўваюцца пытанні сусветнай бяспекі. Галоўная яе годнасць - не толькі колькасць топ-прадстаўнікоў, але і размовы палітыкаў і экспертаў у нефармальным становішчы.
Часта па выніках такіх абмеркаванняў і фарміруецца афіцыйная пазіцыя дзяржаў і міжнародных арганізацый. Зараз яшчэ глыбей абмяркуем унікальны форум. Першую частку нашай праграмы прысвяцім яго вынікам.













