Ведамства не раз крытыкавала прапушчаныя магчымасці лясной гаспадаркі. Такая пільная ўвага зразумела. Драўніна - важкі артыкул прыбыткаў і багацце краіны, падкрэсліць Прэзідэнт. Важна зняць любыя бар'еры для рэнтабельнай працы прадпрыемстваў, асабліва ў частцы продажаў на ўнутраным рынку. Знешнія - таксама важны прыярытэт, але толькі для гатовай прадукцыі. І гэтае патрабаванне сёння актуальнае як ніколі. Дарэчы, нацыянальны рынак абмеркавалі больш дэталёва. Урад ініцыюе перагледзець правілы рэалізацыі чыстага лесу, замацаваўшы новыя нормы ва ўказе.
Усе падрабязнасці сённяшняй сустрэчы ў рэпартажы Вольгі Анішчанкі.
Адсюль беларускі лес адпраўляюць фурамі ў Еўропу. Па-суседству, затым у Германію і далей па маршруце - Нідэрланды, Бельгія. Паўтары тысячы кубоў кожны месяц. Драўніну, як тут гавораць, з-пад сякеры ўжо не прадаюць. Распілуюць, пасушаць. Глядзіш і цана іншая. Для гэтага ў гаспадарцы ўсталявалі спецыяльнае сушыльнае абсталяванне. А за крок адсюль новая польская лінія. З ёй выхад прадукцыі большы ўдвая. Купяць і мэблевыя фабрыкі, і людзі, а таксама буйныя гульцы, Гомельдрэў або Рэчыцадрэў. Прыбытковы тавар тут навучыліся рабіць нават з адходаў.
Ігар Дзягцярык, дырэктар Гомельскага доследнага лясгаса: "У лясгасе ўся драўніна, якая пастаўляецца ў цэх, перапрацоўваецца і кудысьці адпраўляецца. У нас нават на сёння пілавінне, шчэпкі цалкам апраўляюцца на экспарт. На сёння перапрацаваны піламатэрыял дае вялікую долю выручкі ў агульным аб'ёме выручкі. Больш дарагую прадукцыю адпраўляем".
Гомельскі лясгас - лепшая гаспадарка ў краіне не толькі па аб'ёмах выручкі. Гавораць, зарплаты добрыя: гаспадарскі падыход дазваляе трымаць планку. Тут справіліся і з галоўным лясным шкоднікам. Нашэсце караеда цалкам ліквідавалі. Санітарныя высечкі завершаныя. Перайшлі толькі на планавыя. Пашкоджаныя ўчасткі сёння адзінкавыя. Іх адразу апрацуюць. І гэта норма, гавораць у лясгасе.
За Беларуссю невыпадкова статус лясной дзяржавы. Маштаб фонду абавязвае. Краіна ў дзясятцы еўрапейскіх дзяржаў.
У абсалютных лічбах - 9 з паловай мільёнаў гектараў. Гэта пад сотню тысяч квадратных кіламетраў. Скажам, як уся Партугалія, Сербія або Аўстрыя. І спатрэбіцца тры Бельгіі, каб змясціць усе беларускія запасы.
Ці варта гаварыць, што лясны рэсурс - гэта брэнд краіны. А руплівы падыход да кожнага кубаметра - тэма не адной грунтоўнай размовы з чыноўнікамі ў Палацы Незалежнасці. Нездарма ўжо некалькі гадоў у краіне забароненыя продажы на экспарт чыстага лесу. Прадпрыемствы скіроўваюць на максімальную перапрацоўку сыравіны. Але ўвагі патрабуе і ўнутраны рынак.
Лясная галіна ў фокусе ўвагі Прэзідэнта
Зрэшты, за шырмай матэрыяльнага важна не забыць пра галоўнае. Прэзідэнт сёння скажа зноў: наш лес - рэсурс неацэнны. Гэта не толькі жывыя грошы для эканомікі, але і здароўе планеты. Ды і попыт на зялёныя тэхналогіі ў свеце вялікі як ніколі. Чым не падстава нагадаць ураду пра важнае?!
Прэзідэнт: лес - наша багацце
Але што ні год, то новая бяда. То злашчасны караед (пра яго мы ўспаміналі), то ўраган, то пажары. Добра, што лес - рэсурс аднаўляльны. Важна правільна падтрымліваць аб'ёмы насаджэнняў. Сімвалічна, але ў штогадовы суботнік па ўсёй краіне саджаюць дрэвы. І Прэзідэнт не выключэнне.
А ў цэлым мінулы год для галіны не стаў праблемным, калі меркаваць па лічбах нарыхтоўкі.
Максімальная перапрацоўка - прыярытэт для лясной галіны
Зрэшты, прынцыповае патрабаванне да галіны нязменна - максімальная перапрацоўка драўніны. Мінімум - паўфабрыкат, а лепш, вядома, мэбля. Аб тым, каб прадаваць кругляк, пытанне чыноўнікі ўжо не ставяць. Але Прэзідэнт не праміне нагадаць: прадукцыя з дабаўленай вартасцю - гэта і ёсць эфектыўная мадэль вытворчасці. Бо чым больш ступень перапрацоўкі, тым вышэйшая цана. Чытай, даход прадпрыемстваў.
Беларускі квартал узвялі ў Францыі
Каларытны французскі краявід з беларускім акцэнтам наша здымачная група ацаніла. Гэта невялікае мястэчка на ўсходзе Францыі - Вільру. Да Люксембурга - рукой падаць. Сярод мясцовых новабудоўляў - жылы раён у беларускім стылі. З Сінявокай - і матэрыялы, і тэхналогія. Вытворчасці шклоўскага завода.Патрык Кіфель, намесеік дырэктара будаўнічай кампаніі: "Усё, што мы атрымліваем з завода, прыходзіць у такім выглядзе. Гэтая ашалёўка - кабель ужо ўманціраваны ўнутр. І драўляныя канструкцыі, якія злучаюцца на месцы. Каб дрэва не падала, мы робім вось такі плінтус, які падтрымлівае ўсю гэтую канструкцыю. Пасля таго як гатовыя сцены, мы пачынаем столь. І гэтак далей".
Зборка нагадвае лега. Некалькі дзён - і дом гатовы! Можна засяляцца. Галоўнае - экалагічна і даступна! Шматлікія, хто працуе ў суседнім Люксембургу (а дазволіць сабе жыллё там накладна), прыязджаюць жыць сюды, у Францыю. Беларускі домік па кішэні. Так і ездзяць. Праца - там, а жыллё тут. Наладзілі ўжо парадку шасцідзесяці дамоў.
Клод Лангвіль, дырэктар будаўнічай кампаніі: "Ідэя пабудаваць драўляныя дамы належыць сыну. Гэта справа ўсяго майго жыцця. Нам вельмі спадабалася працаваць з беларускай кампаніяй, годная якасць прадукцыі. Нам цікава таксама супрацоўніцтва ў будучыні".
Плануюць нават пашыраць межы. Аналагічны квартал можа з'явіцца яшчэ і ў Італіі.
Але за вонкавымі поспехамі Прэзідэнт заклікае не забываць аб унутраным рынку. Продажы сыравіны свайму перапрацоўшчыку таксама павінны быць эфектыўнымі. Кабінет міністраў прапаноўвае паправіць правілы гандлю. Маўляў, цяперашнім ужо другі дзясятак.













