Нафтавыя перамовы ў Мінску. Хто аплаціць страты беларускіх НПЗ?

28 Красавіка 2019
Ужо другі тыдзень беларускія нафтаперапрацоўчыя заводы працуюць толькі на палову сваёй магутнасці. Прычына - з расійскага боку пайшла няякасная нафта. Аб тым, хто пусціў сыравіну на самацёк і чаму не ўсачылі за наўмысным укідам арганічных хларыдаў, мы можам толькі здагадвацца. А вось што, на жаль, факт - гэта страты нашых НПЗ. І размова не толькі пра недаатрыманы прыбытак: тыя самыя хларыды шкодзяць дарагому абсталяванню, а заводы менавіта зараз завяршаюць працэс мадэрнізацыі.

Сітуацыю з нафтай на саміце ў Пекіне абмеркавалі Аляксандр Лукашэнка і Уладзімір Пуцін. Даручыў знайсці вінаватых на працягу тыдня і прэм'ер Расіі Дзмітрый Мядзведзеў. Гэта, вядома, добра, што Масква не закрыла вочы на гэткую сур'ёзную праблему. Праўда, калі размова заходзіць аб той самай кампенсацыі нашым НПЗ за шкоду, усё не так катэгарычна. Наш палітычны аглядальнік Аляксей Волкаў разабраўся, адкуль і, галоўнае, чаму з нафтавай трубы палілося чорнае золата далёка не вышэйшай пробы.

Спецыялісты Мазырскага нафтаперапрацоўчага завода ў рамках стандартнага кантролю якасці выяўляюць: з трубы прыйшла атрутная нафта. Падчас забораў апынецца - у сыравіне вельмі высокая канцэнтрацыя арганічных хларыдаў. Прасцей гаворачы, нафта цалкам не падыходзіць для далейшай апрацоўкі. 

19 красавіка прыпыненыя адгрузкі на экспарт

Наваполацкі "Нафтан" другім атрымлівае няякасную сыравіну і спыняе адгрузкі на экспарт асноўных відаў маторнага паліва. Сітуацыя закручваецца дашчэнту. Расійскі бок адмоўчваецца. 

Нафта Urals - эталон расійскай сыравіны, які апошнія гады актыўна спрабуе прасунуць марку Brent - галоўны рыначны гатунак чорнага золата ў свеце. І вось гэтая самая Urals як раз цячэ па ветках да нашых НПЗ, пасля ідзе на экспарт, у прамысловасць і заправачныя станцыі. Аднак заправіць машыну палівам з забруджанай сыравіны - усё роўна што з гэтай колбы заліць сырую нафту ў бензабак - каласальная шкода.

21 красавіка - паніжэнне магутнасцяў "Нафтана" і Мазырскага НПЗ

 Дапусціць такую нафту на іншыя рынкі - значыць, страціць імідж надзейнага і якаснага партнёра. Беларускія НПЗ вымушаныя амаль у два разы знізіць перапрацоўку сырой нафты, каб прадухіліць каласальную шкоду абсталяванню. 

22 красавіка сапсаваная сыравіна дасягае Еўрапейскага саюза

Частка сапсаванай сыравіны ўсё-такі дасягае Германіі і Венгрыі. У сувязі з гэтым Украіна і Польшча таксама прыпыняюць прыём "чорнай смерці". Беларусь разумее: гэта самая маштабная пагроза транзіту за чвэрць стагоддзя. Такога "ката ў трубе" ад партнёраў не чакаў ніхто. 

26 красавіка - нафтавыя перамовы ў Мінску 

Усталяваўшы месца "праколу" - адрэзак СамараТрансНафта-тэрмінал, расійскі бок прыбывае на перамовы ўжо ў Мінск. Віну прызналі, вызначылі, што сапсавана на ўчастку сыравіна наўмысна: хто адкажа і хто аплаціць нашы страты - патэнцыяльна гэта сотні мільёнаў долараў - цішыня.

Расійскі рубель пахне нафтай - гэта аксіёма. Роўна, як і тое, што Беларусь забяспечвае толькі добрым палівам і сырцом. І адыходзіць ад уласных эканамічных пастулатаў не мае намеру. Сітуацыю абмеркавалі бакі і на самым высокім узроўні.

Транснафта ўпэўнівае нашу краіну: да пачатку мая паліецца толькі самы чысты тавар - сапраўдная Urals. Плюс яшчэ тыдзень - вернецца транзіт. "Падгулялую" сыравіну нашы спецыялісты давядуць да нормы і адправяць у перапрацоўку. На ўнутраным рынку такі форс-мажор не адаб'ецца, але асадак застаецца. Хай суседзі прывыклі жыць у атмасферы нафты і газу, для Беларусі гэта важны рэсурс і праца, ад якой шмат у чым залежыць і дабрабыт эканомікі.