Добры ўраджай немагчымы без укаранення ў вытворчасць і новых гатункаў. Сістэма селекцыяніравання, якая існавала ў Савецкім Саюзе, распалася ў пачатку 90-х. Беларусь на світанку свайго станаўлення не магла цалкам забяспечыць сябе насеннем усіх культур. Прыходзілася завозіць шмат з-за мяжы. А дадайце далёка не зайздросныя для вядзення сельскай гаспадаркі землі. Нездарма нашу краіну называюць зонай рызыкоўнага земляробства. І ўсё ж не без актыўнай падтрымкі дзяржавы беларусы пачалі развіваць сваю селекцыю.
У навукова-практычным цэнтры па земляробстве за ўвесь час існавання стварылі амаль 500 гатункаў. Прэзідэнт ставіць задачу не спыняцца на дасягнутым, а весці пастаянны навуковы пошук. Колькі часу трэба для вывядзення новага гатунку? Дзе знаходзяцца ўнікальныя запасы насення пад ураджай наступнага года? Матэрыял Ілоны Валынец (падрабязнасці ў відэа).
