Дарагі Джон
Два тыдні, вось і ўсё, што было адмерана.
"Два тыдні, каб закахацца ў цябе па вушы. А зараз мы расстаёмся на год, але што нам год расстання, калі ў нас было гэтыя два тыдні.".
Але выпадковая сустрэча звязала іх назаўжды.
"Не важна, колькі гадоў пройдзе! Адно сапраўды застанецца нязменным: наша "Да хуткай сустрэчы!".".
Такія далёкія і такія блізкія…
"… і яшчэ сёе-тое хачу табе сказаць. За імгненне да таго, як усё пацямнела, ведаеш, што апошняе мільгнула ў мяне ў галаве? Ты..."
11 лютага ў 21.55
